TUNA BOYUNDA BİR ADA

 

Tuna boyunda bir ada,

İçi, sanki mezbaha

İstif istif insan dolu

Sanırsın ki mahşer yolu,

Gözlerim alev topu

Ellerim diken dolu

Sağım Rodoplu,

Solum Dobruca dolu

Yiğitler içinde, aslanlarla dolu.

 

 

Tuna boyunda bir ada,

Bekleşir insanlar için de yan yana, kol kola

Derler ki, ne olacak sonumuz  hayrola

Ne olacaksa olsun gayri cenabı haktan yana

Biter elbet biter, bir gün bu çile, zülüm, işkence biter,

Biter de,

Çamur at, izi kalır

Belene de  yatanın ismi kalır,

Kalmaz Hasanım kalmaz

Ne ismin, ne sanın, ne de şanın

Yerde kalmaz

Sen ki Tuna’nın kalbine sancak dikensin

İstanbul surlarındaki Ulubatlı Hasan gibisin.

 

 

Tuna boyunda bir ada,

Şimdi Türklüğü katletmekmiş moda,

Hiç beklediğiniz oldu mu eceli

Ecel gibi sizi bekleyen son geceyi,

Kavuşmak nasip olmayacak Anadolu’da bir mezraya

Vasiyetin o’dur ki, gömüleyim Anavatan’da bir mezara.

 

 

Yahu Hasan, tuhaf bir koku var bu adada

Çok güzel kokuyor

Şükür, ya rabbi şükür,

Bu koku; cennet kokusu…

 

 

Sezgin ŞEN.

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Web Site Hit Counter
Free Web Counter